Technotypes

Marketingexperts houden ervan consumenten in vakjes in te delen en voor elk type consument ronkende namen te verzinnen. Je hebt X- en Y-generaties, yuppies en medioren. Ook voor de ICT-sector bestaan er flitsende, vooral Engelstalige namen: early adopters, prosumers of computeranalfabeten. De termen verwijzen naar de snelheid en alertheid waarmee de gebruikers met nieuwe technologieën omgaan.

Maar voor de manier waarmee gebruikers met computers of andere elektronische toestellen omgaan, bestaat volgens mij geen officiële classificatie. Niet alleen computers, ook tv-toestellen, dvd-recorders, wasmachines en keukentoestellen dienen eerst geprogrammeerd te worden voor ze gebruikt kunnen worden. De tijd dat op de aanknop duwen volstond, is lang voorbij.

Toch bestaat het `aan-en-uitŽ-type nog steeds. Dat type denkt er niet aan zijn toestel zelf te programmeren. Dat moet de verkoper of een handig neefje maar doen. Van tv, dvd-speler of magnetron willen ze enkel weten hoe ze het apparaat moeten hanteren voor dagelijks gebruik. Al die opties doen er niet toe. Zulke types bellen ook meteen de hulplijn als het apparaat niet meer naar behoren werkt. Mijn bejaarde buurvrouw heeft ooit de tv-reparateur gebeld omdat er `geen klank meer uit de tv kwamŽ. Bleek dat ze per ongeluk op de muteknop had gedrukt.

Een tweede type is de handleidingadept. Bij de aanschaf van een nieuw toestel wordt de handleiding van A tot Z nagelezen en bij het programmeren worden de instructies nauwgezet gevolgd. De eerste weken is de handleidingadept perfect op de hoogte van extra opties en reparatiecodes. Na een paar weken vervaagt die kennis, maar dat is geen probleem. Bij storing of gebruik buiten het alledaagse kan hij altijd teruggrijpen naar de handleiding.

Ik vind dat allemaal veel te omslachtig. Ik ben het doe-het-zelf-type. Ik zoek uit hoe ik een apparaat aan de praat krijg of hoe ik een softwareprogramma opstart. Dat gaat toch vanzelf! Er staan toch functietoetsen en instructies op het toestel? Bovendien heb ik niet het geduld om eerst even de handleiding door te nemen. Ik druk op de aanknop en ga aan de slag. Geen getalm, meteen alles uitproberen.

Maar welk type iemand ook is, iedereen reageert gefrustreerd als een toestel niet of niet naar behoren werkt. We zuchten, vloeken, kreunen. Dat geldt thuis, maar vooral op het werk. Deze week hadden we nog maar eens problemen met de e-mailserver. De stress en frustratie bij IBBT-medewerkers steeg naarmate de panne langer duurde. Na een paar uur hoorden we zelfs de rustigste IBBT-medewerker hardop op zijn computer schelden. Handleidingen of zelf proberen hadden geen zin. Wachten tot de server was hersteld, was de enige oplossing.

Iedereen vroeg zich af hoe we het vroeger, zonder e-mail deden. Maar nostalgie was het niet. Ik heb geen heimwee naar de fax of elektronische typemachine. Als early adopter en ICT-doe-het-zelver laat ik mij door technische storingen en pannes niet uit het veld slaan. Het genot met de nieuwste technologie te kunnen werken, is zoveel groter dan die enkele momenten van pannefrustratie.