Stalin

Volgens een recente enquête van Datanews leiden bijna zes op de tien Belgische chief IT officers (CIO's) en IT-eindverantwoordelijken hun afdeling op stalinistische wijze. Ze willen alles zelf bepalen, voeren een sterke controle uit en beperken het aantal toepassingen. Gezien de complexiteit en de onvoorspelbaarheid van de technologie waarover zij moeten waken, is die houding enigszins begrijpelijk. Zelfs op een onderzoeksinstelling als het IBBT, met hooggeschoolde medewerkers en de nodige IT-kennis voorhanden, is het aantal toegestane pc-types beperkt om de ondersteuning onder controle te houden. Ik vind dat niet leuk, maar leg me er toch bij neer. Wellicht omdat de IT-verantwoordelijke er niet meteen als Stalin, maar eerder als John Lennon uitziet. En omdat hij zeker niet conservatief is, maar enkel regels oplegt als het niet anders kan. De conservatieve houding van sommige CIOŽs in de bedrijfswereld houdt volgens mij een enorm risico in. Door het aantal toegelaten applicaties te beperken, mis je in veel gevallen de trein van de nieuwste ontwikkelingen. Bovendien onderdruk je de creativiteit van de medewerkers. Denken we maar aan het potentieel van sociale software. De meeste CIOŽs huiveren van het open, gebruikersgedreven en anarchistische karakter van deze technologie. Maar gebruikers gaan er moeiteloos mee aan de slag en vinden op een creatieve manier een oplossing voor het probleem. Zonder het bedrijf te schaden, en zonder hoge vergoeding voor het opstellen van een vijfjarenplan met 36 externe consultants. Het stalinistische trekje van CIOŽs is wellicht ook de reden waarom zo weinigen een zitje krijgen in het directiecomité. Het gebeurt zelden dat een CIO doorgroeit naar een functie als CEO. Hij mag wel rapporteren en adviseren aan de CEO, maar de finale beslissing over IT-projecten ligt bij de CEO. De informatica-afdeling wordt al te vaak als een noodzakelijk kwaad en grote kostenpost gezien. Zolang CIO's enkel met lijstjes van wat kan en niet kan komen opdraven en het hen ontbreekt aan visie en creatieve ideeën om nieuwe business te genereren, zal dit zo blijven. Alleen als de CIO erin slaagt aan te tonen dat de ICT ook strategisch en visionair kan worden ingezet, krijgt hij een andere rol. Een goede maatstaf is het aantal klantenpresentaties waarbij hij betrokken wordt. De recente promotie van Alain Deschênes van CIO tot chief operating officer (COO) en lid van het executive committee van Fortis bewijst dat het ook anders kan. Ik hoop dat velen mogen volgen. Het alternatief van de "dalai lama-CIO" zoals door Datanews getypeerd, is misschien wat karikaturaal. Maar het nu en dan verlaten van platgereden paden en risicoŽs durven nemen, lijkt me een goed begin. Angst is immers een slechte raadgever, ook in het beheer van de onvoorspelbare chaos die ICT nog altijd is.