Rekenen voor gevorderden

Met computers is het zoals met mensen: we benutten maar een fractie van hun `verstandŽ. Dat is jammer, want zo laten we heel wat nuttige rekencapaciteit onbenut. Bovendien zit computerverstand tegenwoordig overal. Dankzij de laptop, smartphone en dergelijke meer zijn we uiterst mobiele gebruikers geworden. Erg handig is dat, maar het nadeel van die decentralisatie is een suboptimaal gebruik van chips, harde schijven en andere opslagmedia. En dat geldt niet alleen voor de pc of de laptop. Ook de nieuwe generatie gameconsoles bevat een schat aan superkrachtige chips, opslagcapaciteit en al dan niet draadloze toegang tot internet. Een beter gebruik van alle beschikbare rekencapaciteit zou nochtans een prima manier zijn om de ecologische voetafdruk van de sector informatie- en communicatietechnologie te beperken. Bovendien kunnen computers- net als mensen - in teamverband meer werk verzetten. Grid computing heet dat. In essentie is het een techniek om verschillende computers aan elkaar te koppelen en hun rekenkracht te combineren. Vooral de wetenschap, van farmaceutica tot klimaatmodellering, doet steeds meer beroep op grid computing om tot betere resultaten te komen. Handig meegenomen is dat de krachtige processoren uit spelconsoles ook voor wetenschappelijke doeleinden gebruikt kunnen worden. Kijk maar naar het project Folding@home van de Stanford University. Dat begon in oktober 2000 en doet werelwijd beroep op vrijwilligers om het onderzoek naar proteïnevertakking (protein folding) te stimuleren. Deelnemers aan het project downloaden en beheren een stuk software op hun eigen computer en ondersteunen zo het onderzoek naar het ontstaan van ziektes als alzheimer of creutzfeld-jakob. En met succes. Volgens Wikipedia is Folding@home erin geslaagd proteïnevertakkingen te simuleren die tot duizend keer groter zijn dan wat met een vorig model mogelijk werd geacht. Gedistribueerde computerverwerking is een belangrijke vooruitgang in het beter benutten van de beschikbare technologie voor het oplossen van problemen. Op internet zijn altijd wel voldoende vrijwilligers te vinden voor zinvolle uitdagingen. Zelfs via spelletjes vindt de wetenschap ondertussen zijn weg. Zo lanceerde de Carnegie Mellon University het ESP Game (www.espgame.org), een spel waarbij spelers via internet een beeld labelen en punten scoren als ze hetzelfde trefwoord kiezen. Spelenderwijs lossen ze zo één van de grootste uitdagingen van het internet op: het accuraat indexeren van de immense hoeveelheid beeldinformatie. Ook Vlaanderen heeft het begrepen: grid computing en supercomputers zijn de toekomst. Er worden daarom extra fondsen vrijgemaakt om universiteiten te stimuleren in het opzetten van projecten van gedistribueerde computerwerken. Als je tienerzoon beweert dat die Playstation 3 of die XBox die hij per se voor Kerst wil echt wel wetenschappelijk verantwoord is, kan je hem dus niet langer ongelijk geven. Leve de wetenschap!