Laat Jef Colruyt de verkiezingen organiseren!

Woensdagmiddag, 15h staat de postbode aan de deur: de Federale overheid laat me weten dat ik – op straffe van 250 € boete – mijn vaderdag-zondagnamiddag  niet met m’n zoontje en dochtertje mag doorbrengen, maar met een stel mede-opgevorderde dorpsgenoten om ons te verblijden met het tellen der stembiljetten, zo vanaf 13u30 tot een stuk in de avond. Wij worden – oh hoezee! – hiervoor ook nog eens royaal vergoed, à rato van 15,6 € all-in.

Op zich is dat niet problematisch: onze democratie is me een inspanning waard,  maar mogen we dan wel verwachten dat die niet georganiseerd worden alsof de laatste 20 jaar dan helemaal niets werd gerealiseerd in de ICT? De eerste stemcomputers gaan inmiddels reeds 7 jaar mee. Deze oerdegelijke, vooroorlogse apparaten (inclusief touch-screen technologie) werden destijds gelanceerd als het eerste ‘proeftuinproject’ in België– en sindsdien zijn ze – in alle 201 geselecteerde kantons – een vaste waarde geworden.

De veralgemening van het systeem liep echter vast op twee knelpunten:

• de kostprijs ervan (véél duurder dan het gewone systeem, zo werd beweerd)
• de vermeende gebruikersonvriendelijkheid (lees: bepaalde partijen hadden schrik dat computerfoben niet meer zouden stemmen)

Het geheel werd nog wat gekruid door enkele verdachtmakingen omtrent mogelijke manipulaties  (alsof met stembiljetten nog nooit gefraudeerd werd), en één en ander resulteerde in alweer een Belgische vaudeville.

Dat de werkelijke maatschappelijke kost van dat huidige papieren systeem vervalst wordt doordat het gebeurt aan uurlonen waar zelfs een doorsnee Oost-Europese bouwvakker niet voor uit z’n zetel komt, schijnt niemand te deren.

Er zijn multinationals die voor minder flagrante dumping-praktijken veroordeeld werden tot ferme boetes, maar ik wil nu even niet de kniesoor uithangen – er werd immers de voorbije jaren hard gewerkt aan een oplossing.

In de aanloop van de stembusgang van 2009 heeft een wetenschappelijk comité van eminente professoren zich immers over de techniek gebogen en na lang en rijp beraad volgende ‘innovatieve’ oplossing voor de ‘elektronische stembusgang’ voorgesteld:

1. men kleure het bolleke op een papierke met een RFID chip in geplakt,
2. men legge de formulierkes mooi op stapelkes per partij,
3. en men telle de papierkes ‘elektronisch’ via een RFID-scanner
4. men controlere deze telling liefst nog eens manueel om geen fouten te maken

Geweldig ‘Kaizen’, vindt U ook niet? Dit voorstel, een ongemeen knap staaltje van out-of-the-box denken, werd dan ook vrij snel door het Federaal Overlegcomité weggestemd, wat het effectieve einde was van de innovatie-oefening van onze stembusgang.

Ik ben ervan overtuigd dat wij veel beter kunnen. Laat ons de context eens bekijken:

• elke burger in België heeft een hoogbeveiligde Elektronische Identiteitskaart  (Ja, ook U),
• ons breedbandnetwerk mag er best wel zijn
• onze bevolking behoort tot de hoogst opgeleide ter wereld
• ons kruispuntbank-model (dat hoogst gevoelige gegevens uitwisselt) is toonaangevend in de wereld
• België leverde in het verleden al een paar bijzonder innovatieve on-line-betalingsplatformen aan (Ogone is er het meest recente van)

(Merk op dat er in vorige punten nergens sprake is van ‘papier’, ‘bolleke’ of  ‘kleuren’...)

Mogen we dan niet iets ambitieuzer zijn?

Ik stel dan ook voor dat we Jef Colruyt in de nieuwe legislatuur aanstellen als regeringscommissaris om dit in de komende vier jaar geregeld te krijgen. Hij heeft m.i. het perfecte profiel:

• zijn operationele kosten zijn blijkbaar goedkoper dan overal elders,
• hij heeft als geen ander begrepen hoe het vertrouwen van zijn klanten te winnen,
• zijn elektronische lidkaarten bieden wél rechtstreekse voordelen voor de gebruiker
• en zijn ICT-ondersteuning is er eentje om U tegen te zeggen (Doet u maar: “U!”, luid en duidelijk)

IBBT is trouwens meer dan bereid Jef de nodige innovatieve ondersteuning te bieden: we hebben de specialisten in breedband-protocollen en -beveiliging, juristen, gebruikersgerichte ontwikkeling én proeftuinprojecten en onze professoren zijn nièt bang van computers...

Laat ons er dus een lap op geven: nieuwe stemcomputers aan een rode prijs!

(Laten we dit schrijven met z’n allen in een aangetekende enveloppe stoppen, afzender ‘Federale ‘Vrijwilligersbond’ van 13 juni 2010’, en opsturen naar de administratie Binnenlandse Zaken. – Telefonische oproepen zullen immers niet worden beantwoord).

Uw democratische, edoch innovatieve dienaar,

 Koen De Vos