La Musica de Barcelona

De hoogdagen van de elektrische gitaar liggen achter ons. Tot dat besef kwam ik vorige week in Barcelona, terwijl ik bewonderend naar een demonstratie van de Reactable keek.

Het is een innovatief instrument waarmee je muziek maakt door blokjes met verschillende patronen op een scherm te leggen. Meer een tafel eigenlijk, vandaar de naam. Elk blokje heeft een verschillende functie: sequencers, loops, filters, beats… Alles waar een hippe muzikant van droomt.

Niet dat de gitaar dood is. Maar stilaan gaat ze de weg op van de trombone of de pauk. Overbekend en gebruikt in menig gekoesterd muziekstuk. Geapprecieerd door kenners en aangeleerd in de muziekschool. Maar niet langer de basis van elke nieuwe song. Het is een evolutie die door Moog en Kraftwerk gestart is, en in de jaren `80 nog tot een verwoede strijd leidde. Elektronische muziek was iets waar gitaarfanaten op neer keken. ‘Grunge’ was een opflakkering, een laatste stuiptrekking, daarna was de overname van de elektronica een feit, van muziekinstrument tot in de opnamestudio.

Ik overdrijf. Meer nog, ik hoop zelf dat het niet zo’n vaart loopt, als fan van The Hickey Underworld en alles van Mauro. Maar nieuwe technologie maakt geweldig leuke dingen mogelijk. Ze bevrijdt ons van de fysische beperkingen die een ‘echt’ instrument heeft. Het gebruik van de Reactable is maar één voorbeeld. Hier in Vlaanderen zag ik al eens de Audiocubes aan het werk, waarmee je muziek maakt door het manipuleren van kubussen. Of er is deze installatie waarmee men een metrotrap omtoverde tot een onverwachte muzikale ervaring.

Op deze manier wordt muziek maken een speels avontuur – het werkt ook drempelverlagend en geeft zin in meer.

De laatste jaren is er, ondanks de problemen met piraterij, eigenlijk een geweldige democratisering van de muziekindustrie aan de gang. Het is makkelijker dan ooit om muziek te maken en op te nemen. Nieuwe platformen zoals Sonic Angels of Sellaband willen mensen met talent via het internet de ruimte geven om een eigen publiek te vinden.

Nieuwe instrumenten, nieuwe podia. Creativiteit alom. Feit blijft dat een gitaar stukslaan toch altijd meer rock-’n-roll zal blijven dan ‘Waar zijn die handjes?’ roepen vanachter een keyboard. Dat pakken ze ons toch niet af.

Deze blog werd gepubliceerd op Cobra.be - de link vindt u hier.