Groene voornemens

Een nieuw jaar begin je traditioneel met goede voornemens. Dat hoort nu eenmaal zo. En goede voornemens maken is een stuk gemakkelijker als je er eens helemaal uit bent en je, zoals ik, een lastminutevakantie hebt geboekt naar een tropisch eiland. Ik was er echt aan toe: 2008 was een erg druk jaar, het sombere weer deprimeerde me en ik had even genoeg van alle economische en politieke onheilstijdingen. Een vlucht uit `de beschavingŽ leek me daarom een ideale oplossing.

Maar die vlucht wordt almaar moeilijker. Door de combinatie van stijgende koopkracht en goedkope chartervluchten zijn ook landen als de Dominicaanse Republiek of Ghana tegenwoordig voor velen een haalbare kaart. All-inclusive resorts zijn de laatste jaren op elke exotische bestemming als paddenstoelen uit de grond gerezen. Horden witte toeristen worden over de hele wereld ondergebracht in identieke, karakterloze hotels. De toeristen blijven netjes binnen de hotelomheining, en behalve het occasionele contact met het lokale hotelpersoneel en de voorgekauwde uitstapjes in een met airco uitgeruste bus, is er nauwelijks contact met de plaatselijke bevolking. Een of twee weken later stappen ze roodverbrand of bruingebakken op het chartervliegtuig dat hen weer veilig thuis brengt. Een geslaagde vakantie: veel zon en lekker eten. Een strandvakantie in Ghana onderscheidt zich enkel nog van een vakantie op een of ander Caribisch eiland door dat ene lokale gerecht op de anders volledig westerse menukaart.

Los van de vraag of dergelijke vakanties zinvol zijn, is ook de ecologische schade aangericht door de hotelcomplexen enorm. Wat eens unieke landschappen waren, worden voorgekauwde toeristenplaatjes met golfterreinen en artificiële stranden, waar elk hotel zijn eigen kleur strandstoelen en parasols heeft.

Om te huilen
Toerisme is voor die landen een zeer belangrijke bron van inkomsten, maar moet het echt op die manier? Het is om te huilen als je ziet hoeveel architecturale monsters van minstens 300 kamers in de nieuwe toeristische trekpleisters nog in de steigers staan. Als we zo verdergaan, is er binnenkort nauwelijks nog een verschil tussen de Costa del Sol, de Turkse kust of de Dominicaanse Republiek.

Ik was blij dat ik na enig zoeken toch nog een kamer had gevonden in een ecohotel, dat in een prachtige omgeving respectvol omgaat met de natuur en de plaatselijke bevolking. Zonne-energie, waterrecuperatie en andere ecologische technieken minimaliseren de ecologische voetafdruk van het hotel en zijn bezoekers. Een verademing, ver weg van alle voorgekauwde toeristische activiteiten. Hoewel ik niet meteen een natuurfreak ben, was ik zwaar onder de indruk van de pracht en grootsheid van het tropische woud in de buurt.

En zo kom ik ook tot mijn goede voornemen voor dit jaar. Alhoewel in het hotel nauwelijks gebruikmaakte van informatietechnologie om alle ecologische functies te regelen, wil ik mij in 2009 inzetten om groene IT te promoten. Iedereen heeft zijn mond vol van groene IT, maar in de praktijk is er nog heel wat werk aan de winkel om intelligenter met onze natuurlijke grondstoffen om te gaan. In vergelijking met andere technologieën is de impact van informatietechnologie misschien beperkt. Maar dat is echt geen excuus om niets te doen. IT kan ook een steentje bijdragen aan het behoud van het plaatselijk ecologisch systeem. Ik wil ook in de toekomst op vakantie meer doen dan in de strandstoel liggen, een duik in het zwembad nemen en dan aanschuiven aan het buffet voor een biefstuk met friet...