Digimeter, Boonen en houtzwamvlinders

06:15h

Het is veel te vroeg om op te staan maar om kwart over zes vertrek ik richting Oostende voor een tripje van 213 km enkel. Gelukkig hebben mijn vrienden van Balthazar sinds gisteren een geweldige cd uit die keihard door de boxen knalt. Tegen kwart over acht kom ik aan en om 9 uur is alles operationeel.

09:45h

De jobstudentjes komen mooi op tijd en tegen kwart voor tien zijn we up en running. Nu maar hopen dat het droog blijft en we voldoende mensen overtuigd krijgen. Het streefdoel is 50 vandaag, mannen en vrouwen tussen 20 en 60.

Terwijl mijn collega zijn neus aan het poederen is houd ik binnen de wacht. De teller staat na nog geen half uur op 5, een toeloop die de jaarlijkse bloemschikvergadering op het gelijkvloers ruimschoots overtreft. Ondertussen vragen mijn darmen zich af waarom ik nog altijd geen croque monsieur besteld heb, en ik kan ze in die gedachte volledig volgen, ik heb namelijk een klein hongertje.

Volledig ter zijde: Tom Boonen wint – volgens Tim - vandaag Milaan-San Remo, Cavendish sterft op de Cipressa, Jan Bakelandts rijdt een wat onopvallende koers en Lady Linn haar mond wordt gewoon alsmaar reusachtiger.

13:20h

Een topdag vandaag in Oostende, alleen de face-to-face interviews lopen nog een beetje stroef. Daarnet een vrouw van middelbare leeftijd, die er een hobby van maakt willekeurige lettergrepen na elkaar te laten volgen. Die lettergrepen werden meestal voorafgegaan door een overtuigende aaaahh jaaaa, en als de lettergrepen dan toch toevallig een woord vormden, waren die woorden veelal niet relevant op de vraag. Zo gaf ze op de vraag of ze bang was van de stralingseffecten van draadloze technologieën het antwoord dat haar chauffage kapot was. Haar laatste woorden vooraleer ze opnieuw de markt optrok waren: “ge hebt drenk”, waarop we nog even vriendelijk lachtten en hoopten dat dat geen vraag was…

En wat kan het leven toch mooi zijn in Oostende want nu begint de zon ook nog te schijnen… op naar de middagpauze.

Na een dagverse gegrilde tonijnsteak gaan we de strijd terug aan met onze quota en ik moet zeggen onze studentes doen een prachtjob want van nog even nagenieten is geen sprake… en dan het zoveelste bewijs dat het weer van ongelooflijk groot belang is. Het trekt dicht en de zon verdwijnt, het begint wat te waaien en prompt waait iedereen ook hier binnen buiten

16:20h

Na een dipje zijn we terug op speed met een grote familie die heel vrolijk hun enquête tot zich nemen: meneer is sterk geïnteresseerd in ons smart metering project want heeft een mobilhomepark bij zijn thuis, mevrouw kent er allemaal niets van “Mijnheer als ge me nu iets zou vragen over koken?!!” Gelukkig kan dochterlief een handje helpen. Opa tenslotte is helemaal into digital TV en begint een lofzang over Belgacom 11 en hoe ‘cool’ het wel is om alle matchen te kunnen bekijken van de Jupiler league. Oma tenslotte vindt het allemaal veel te snel gaan en leest gewoon graag een spannend boek.

Die glazen bol die Tim gisteren gekocht heeft, verdwijnt morgen alweer in de vuilbak. Verdomme Boonen, Backelandts reed inderdaad redelijk onopvallend (hij stond zelf niet op de deelnemerslijst, dat is toch tamelijk onopvallend), Cavendish stierf op de Cipressa, maar die stomme Spanjaard gunt mij geen feestje. Mocht het nog niet opgevallen zijn, Tim is best fan te noemen van Tom Boonen, al was het maar omdat Tom niet vies is om eens met een 16-jarige deerne in bed te kruipen. Tussen het spannende radioverslag door: er verschijnt nog altijd veel volk achter de computers in Oostende, dus laat dat toch een lichtpunt zijn in Tim zijn laatste IBBT-werkdag (al doet een hint van bedorven Camembert in deze zaal toch ook wel iets).

Een tweede kort en tamelijk ongerelateerd intermezzo: houtzwamvlinders is het langste woord waarbij zoveel mogelijk unieke letters gebruikt worden. Het is maar dat u het weet.

Een derde en helaas heel gerelateerd intermezzo: het begint te regenen en nog niet een klein beetje. Tegen beter weten in hopen we dat het laatste uur hierdoor niet reddeloos verloren gaat.

Nog een half uur duurt Tim zijn glorieuze IBBT-carrière. Hij dankt IBBT voor vers fruit elke ochtend, voor Royco Minute Soup (Curry) en voor het feit dat het gebouw elke ochtend dicht bij zijn bed stond (4,5 minuten van thuis tot op het werk, of 1 “I Think I like it” op de MP3), maar bovenal om hem indertijd aan te nemen!

18:45h

Kwart voor zeven en de laatste klant verlaat onze uitvalsbasis op het Wapenplein. Moe maar voldaan zinken we op onze stoel en mijmeren we nog wat over alle pret die we de voorbije maanden mochten beleven. Een fris pintje doet wonderen en de straffe verhalen volgen elkaar in ijltempo op. Ik ga hem toch wel een beetje missen onze Tim… het gaat je goed daar bij AVS maat.

13 down and one to go…. op naar Gent volgende week voor de laatste rekruteringsactie voor de Digimeter van wave 2!
 

Deze blog werd geschreven door Koen Vervoort, panel manager bij iLab.o en begeleidt de rekruteringsacties voor het Digimeter project.