Bib van de eenentwintigste eeuw

In 1981 al, nog voor het internet, zette Umberto Eco op papier wat volgens hem de perfect bibliotheek is. De schrijver omschreef zijn ideale bib als een plaats waar alles op menselijke schaal wordt teruggebracht, waar je op ontdekkingstocht kan in een ruim informatielandschap en waar je de gevonden schatten kan raadplegen in aangename leunzetels met een lekkere espresso. Helaas, vandaag zijn er maar weinig bibliotheken die aan die criteria voldoen. De catalogus is veelal weinig gebruiksvriendelijk, voor het aanvragen van de achter slot en grendel bewaarde collectie moet je minstens drie formulieren invullen en iets uit een andere bibliotheek laten overkomen duurt maanden. Verder zijn de openingsuren beperkt, ontbreken toiletten en is drank verboden. Het gemiddelde aantal bezoekers zal ongetwijfeld nul benaderen. Op onze recente economische missie naar Canada en de VS in het zog van Vlaams vice-president Fientje Moerman stond ook een bezoek aan de mediatheek van Seattle op het programma. De stad Gent heeft immers plannen om een gelijkaardig project uit te bouwen op de site van de Waalse Krook. Als Gentenaar sloot ik me graag bij stadsgenoten Moerman en van Rouveroij aan om nieuwe ideeën op te doen. De Seattle Library is een mooi voorbeeld van de publieke ontmoetingsruimte waar Eco van droomt. Naast de originele en functionele architectuur, valt vooral op dat er constant mensen aanwezig zijn. Je vindt er boeken, terminals voor opzoekingen op het web, vergaderruimtes, een auditorium en zelfs een kunstgalerij. Al komt de ambitie van de architect om de Library tot een multimediaal concept uit te bouwen door de erg traditionele presentatie en classificatie van de boekencollectie onvoldoende tot uiting. "Als informatie overal kan worden beoordeeld, zal de Seattle Library het verschil maken omdat alle informatiebronnen er simultaan beschikbaar zijn op een professionele en interactieve manier," beloofde het architectenbureau Rem Koolhaas. Helaas zijn de boeken er onvoldoende gemengd met de andere informatiebronnen. Aan computers geen gebrek (Microsoft sponsort), maar de link tussen de verschillende media ontbreekt. Enkel de kinderafdeling weet de boeken aan (educatief verantwoorde) computerspelletjes te koppelen. Er is dus nog ruimte voor verbetering, want elkaar ontmoeten en informatie verzamelen gebeurt niet alleen in de bib, maar ook op het web. Het is belangrijk dat een bib het concept van de virtuele ontmoetingsruimte meeneemt en op die manier een centrale rol speelt voor iedereen die informatie zoekt. Koppel dit aan een aantrekkelijke publieke ontmoetingsruimte en je hebt een concept dat generaties lang mee kan. Iets voor Gent?