Spoor 13

Ik neem graag de trein. Als die op tijd rijdt, blijft hij veruit het meest comfortabele vervoersmiddel. Bovendien kan je de hele rit werken. Ik juich het dus toe wanneer een bedrijf als Alcatel-Lucent, waar ik nu naar onderweg ben, zijn nieuwe kantoor naast het Antwerpse Centraal Station neerpoot. Veel praktischer dan de grote ICT-clusters rond Zaventem en Evere. Goed voor buitenlandse bezoekers die met de taxi in geen tijd van de luchthaven op kantoor staan, maar een hel voor de werknemers die elke dag opnieuw de files rond Brussel trotseren.HeimweeMaar alles kan beter, ook de trein. Misschien is het beroepsmisvorming, maar op ICT-vlak is er bij de NMBS nog heel wat werk voor de boeg. Zeker inzake gebruiksvriendelijkheid voor de consument. Heb je al eens geprobeerd om online een treinticket te kopen (www.b-rail.be)? Dan weet je wat ik bedoel. Je krijgt gegarandeerd heimwee naar de loketbediende. Meestal vraag je eerst je reisschema op. So far so good, denk je dan. Maar je kan niet doorklikken om voor dat schema een ticketje te boeken. Daarvoor moet je in een andere module zijn: ‘koop online'. Vol goede moed mag je dan voor de tweede keer je traject invoeren, waarbij de menukeuze opnieuw heel eigenaardig gedrag vertoont. Zodra je dat voor elkaar hebt en je denkt alles rond te hebben, moet je nog een aantal persoonlijke gegevens invoeren om tot de bestelling over te gaan. Waarom de NMBS moet weten waar ik woon om mij een ticket te verkopen, blijft mij een raadsel. Na een korte omweg over de betalingssite, een ander stukje gebruiksonvriendelijke technologie maar ditmaal van onze vrienden de banken, kan je het ticket eindelijk printen. Het resultaat is een A4-blad met mooie kleurtjes die gretig printerinkt verslinden. Jammer, zeker als enkel de barcode van belang is. Onlangs was ik er niet eens in geslaagd dit proces op tijd rond te krijgen voor de taxi er was. Gelukkig was de automaat in het station wel gebruiksvriendelijk. Als het goed is, zeggen we het ook. Deze keer had mijn secretaresse echter het e-ticket uitgeprint en toen ik dat trots aan de conducteur presenteerde, haalde ze een joekel van een barcodescanner boven. Die woog zeker drie kilogram. Ze richtte het onding op de barcode en alhoewel ik het ticket zorgvuldig bewaard had, bleek de scanner zelfs na een tiental pogingen niet in staat de streepjes te ontcijferen. Toen ik het vriendelijke meisje vroeg waarom ik haar collega’s dit toestel nog nooit had zien gebruiken, zei ze een beetje lacherig dat die er zelfs niet aan beginnen, "maar ik doe altijd mijn best". Gelaten zette ze finaal alsnog een stempeltje op mijn A4. GebruilksvriendelijkheidAf en toe heb ik begrip voor mensen die de hele automatiseringsgolf maar niets vinden omdat ze er geen jota van snappen. Technologie kan alles, maar de implementatie en presentatie is cruciaal. Gebruiksvriendelijkheid is elke keer opnieuw de sleutel tot succes. Ik heb niet de indruk dat de spoorwegen dit begrepen hebben. Kijk maar eens naar hun nieuwe mobiele website m.railtime.be. Die is wel erg basic. Ook mobiel internet zal pas doorbreken als het inzake gebruiksvriendelijkheid op een ander niveau getild wordt. Het succes van de iPhone is daar het beste bewijs van. Hoog tijd dat iedereen dit beseft. Ik kijk alvast uit naar het moment waarop ik snel online mijn ticket kan bestellen en even zwaaien met mijn mobieltje bij het opstappen volstaat om het te valideren.